Κινούμενα σχέδια: Ξανασκέψου το!

Τα παιδιά μου αποφασίζουν να δουν το κινούμενο σχέδιο "Μπάτμαν και Ρόμπιν", ένα κλασσικό αγορίστικο παιδικό. Κάθομαι για λίγο μαζί τους, αν και ποτέ δεν ήμουν φαν των σούπερ ηρώων.  Ξεκινάει η μάχη του Μπάτμαν με τον κακό της υπόθεσης. Καρφώματα, μαχαιριές, αποκεφαλισμοί, αίματα, σπαθιά να διαπερνούν το σώμα.....όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε 1-1,5 λεπτό. Έχω ήδη πάθει το πρώτο εγκεφαλικό.
Η σκηνή που ακολουθεί είναι ακόμα χειρότερη. Βλέπουμε τον φίλο του Μπάτμαν να μιλάει στο τηλέφωνο με το κορίτσι του και λέει....."Δεν μπορώ να έρθω τώρα, έχω δουλειά. Τι φοράς; Το κόκκινο με τη δαντέλα; Και το στρινγκ; Ω Θεεέ μου!" Παθαίνω ο δεύτερο εγκεφαλικό και φυσικά μένω με το στόμα ανοιχτό! Κόλλησε το μυαλό μου!
Αμέσως μετά στην επόμενη σκηνή 3 κακοί επιτίθονται σε ένα ζευγάρι και χτυπούν τον άνδρα. Τη γυναίκα την κρατάει ένας με τα χέρια πίσω κι έρχεται ο δεύτερος κρατώντας ένα μαχαίρι. Το περνάει δίπλα από το πρόσωπό της και μετά πάει προς τα κάτω και σκίζει το πρώτο κουμπί του πουκαμίσου της λέγοντάς της "Τι λες να πάμε μια βόλτα;" κι ενώ νιώθω τα εγκεφαλικά να έρχονται απανωτά παίρνω το κομπιούτερ, κλείνω την τηλεόραση και λέω στα παιδιά να ετοιμαστούν για θάλασσα.
Ένιωθα το σώμα μου μουδιασμένο και δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτό που μόλις είδα ήταν σχεδιασμένο για παιδιά κι όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε 5 λεπτά! Πάντα ελέγχω τα παιδικά που βλέπουν και πραγματικά δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο! Μετά αναρωτιόμαστε πώς ένα παιδί γίνεται εγκληματίας όταν μεγαλώνει; Ας σκεφτούμε λίγο τι ερεθίσματα έχουν καθημερινά από την τηλεόραση, το σχολείο, τους φίλους, το οικογενειακό περιβάλλον. 
Πολλές φορές ακούμε τα παιδιά μας να λένε κάτι και σκεφτόμαστε "Μα καλά πού το άκουσε αυτό".
Προσωπικά, δεν αφήνω ποτέ να δουν ταινία που θεωρώ ότι δεν είναι για την ηλικία τους, έχω αλλάξει κανάλι ακόμα και στις ειδήσεις. Μα η βία υπάρχει παντού γύρω τους, σε τραγούδια όπως το μικρό αταξίδευτο καράβι που οι άνθρωποι πεινάσανε και ρίξαν κλήρο  για να δούνε ποιόν θα φάνε, αλλά και κλασσικά  παραμύθια όπως τον Χάνσελ και τη Γκρέτελ που το θεωρώ πολύ σκληρό από την αρχή εως το τέλος. Οι γονείς τους αποφασίζουν να τα αφήσουν μόνα στο δάσος (2 φορές), η κακιά μάγισσα ήθελε να τα φάει και τελικά τα δυο αδέρφια την σπρώχνουν μέσα στον αναμμένο φούρνο και την καίνε ζωντανή! Πού είναι η παιδικότητα ακριβώς; Θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψην ότι όλα διογκώνονται στο μυαλό των παιδιών και παίρνουν μεγαλύτερη διάσταση. Ας είμαστε, λοιπόν, πιο προσεχτικοί με αυτά που "σερβίρουμε" στα παιδιά μας, για το καλό τους.