Τα παιδιά θέλουν θάλασσα και με το δίκιο τους. Σηκώνεσαι το πρωί να ετοιμάσεις φαγητό, γιατί όταν θα επιστρέψετε θα πεινάνε, ως γνωστόν η θάλασσα ανοίγει και την όρεξη.
Βάζεις σε μια τσάντα πετσέτες, ψάθες, μωρομάντηλα, πάνες (για όσες έχουν μωρό). Σε μια ισοθερμική τσάντα βάζεις μπουκάλι με νερό, 2-3 πλαστικά ποτήρια και κανένα σνακ όπως φρούτα, σαντουιτσάκια ή γιαουρτάκια και μην ξεχάσεις τα κουταλάκια. Α !Ρίξε μέσα και το καφεδάκι σου.
Σε μια άλλη τσάντα, βάζεις κουβαδάκια, φτυαράκια, φορτωτές, μπάλα, μάσκες, σωσίβια, μπρατσάκια.
Μην ξεχάσεις κινητό για να βγάλεις καμιά φωτογραφία.
Βάζεις αντηλιακό στα παιδιά, οι δερματολόγοι λένε πως είναι καλύτερα να το βάζεις πριν βγουν στον ήλιο και μπαίνουν όλοι στο αυτοκίνητο.
Φτάνεις στην παραλία, ψάχνεις για πάρκινγκ. Αν είσαι τυχερή, θα βρεις κοντά στην παραλία κι αν βρεις και σκιά τότε παραείσαι τυχερή, παίξε κανένα ΛΟΤΤΟ. Βγαίνεις από το αυτοκίνητο, παίρνεις αγκαλιά με το ένα χέρι το μωρό, με το άλλο 2 τσάντες. Το ένα μεγαλύτερο παιδί παίρνει την άλλη τσάντα και το ακόμα μεγαλύτερο την ομπρέλα θαλάσσης που είναι πάντα στο αυτοκίνητο. Κατευθείνεσαι προς την παραλία, βρίσκεις ένα μέρος που σου αρέσει και αφήνεις κάτω μωρό και τσάντες. Βάζεις την ομπρέλα, όπως μπορείς (εγώ δεν τα καταφέρνω και πολύ καλά) και στρώνεις τις ψάθες. Αφού κάνετε το μπανάκι σας, κάθεσαι στην ψάθα και χαμογελάς βλέποντάς τα να σκάβουν στην άμμο, να γεμίζουν τα κουβαδάκια νερό, να δείχνουν στο μικρότερο αδερφάκι πώς να σκάβει. Όσο κόσμο και να έχει τριγύρω, ξαφνικά κλείνεσαι στο μικρόκοσμό σου, ακούς μόνο τις φωνές τους κι έχεις αυτό το χαζοχαρούμενο χαμόγελο, όπως τότε που ερωτεύτηκες για πρώτη φορά. Ναι, είσαι ερωτευμένη με αυτά τα πλάσματα.
Πέφτει το μάτι σου στο κινητό, βλέπεις την ώρα και φωνάζεις "Παιδιά ξεπλύνετε τα παιχνίδια ώρα να φύγουμε!". Αρχίζεις να μαζεύεις πετσέτες, ψάθες, ξαναφωνάζεις "Εγώ σε 2 λεπτά φεύγω!" και κλείνεις την ομπρέλα. Ξεπλένεις το μωρό, το ετοιμάζεις, εν τω μεταξύ τα μεγαλύτερα έχουν μαζέψει τα παιχνίδια, βάζουν μπλουζάκια, κουβαλάτε τα πράγματα, κατευθείνεστε προς το αυτοκίνητο. Βάζεις τις πετσέτες στα καθίσματα, πράγματα στο πορτ μπαγκάζ, παιδιά στις θέσεις. Ξεκινάς, το πρώτο που ακούς "Μαμά πείνασα" -"Ναι παιδί μου μόλις πάμε σπίτι κατευθείαν μπάνιο και φαγητό" .
Στο σπίτι μπαίνουν κάνεις μπάνιο το μωρό κι ετοιμάζεις το τραπέζι μέχρι να κάνουν τα μεγαλύτερα. Τρώτε όλοι μαζί, βάζεις το μωρό για ύπνο, πλένεις τα πιάτα, απλώνεις τα ρούχα (είχες βάλει το πλυντήριο πριν φύγεις με χρονοκαθυστέρηση), ξεπλένεις τα μαγιό, απλώνεις τις πετσέτες, αδειάζεις από τη τσάντα θαλάσσης τυχόν σκουπίδια. Κάνεις μπάνιο, επιτέλους ώρα να χαλαρώσεις...... Έρχεται ο γιος σου χώνεται στην αγκαλιά σου "Μαμά θα πάμε κι αύριο θάλασσα;" βλέπεις το πιο γλυκό χαμόγελο και τα μάτια που αξία δεν έχει δίπλα τους όλο το χρυσάφι του κόσμου....κι άντε να πεις όχι. "Ναι, παιδάκι μου θα πάμε", το πρόσωπό του φωτίζεται και σκέφτεσαι πως αύριο αρχίζουν όλα από την αρχή. Εσύ που είσαι μαμά πιστεύω συμπάσχεις. Εσύ που δεν είσαι ακόμα μανούλα και με διαβάζεις, μην τρομάζεις. Πίστεψέ με ΑΞΙΖΕΙ και θα το κάνεις ξανά και ξανά......
Βάζεις σε μια τσάντα πετσέτες, ψάθες, μωρομάντηλα, πάνες (για όσες έχουν μωρό). Σε μια ισοθερμική τσάντα βάζεις μπουκάλι με νερό, 2-3 πλαστικά ποτήρια και κανένα σνακ όπως φρούτα, σαντουιτσάκια ή γιαουρτάκια και μην ξεχάσεις τα κουταλάκια. Α !Ρίξε μέσα και το καφεδάκι σου.
Σε μια άλλη τσάντα, βάζεις κουβαδάκια, φτυαράκια, φορτωτές, μπάλα, μάσκες, σωσίβια, μπρατσάκια.
Μην ξεχάσεις κινητό για να βγάλεις καμιά φωτογραφία.
Βάζεις αντηλιακό στα παιδιά, οι δερματολόγοι λένε πως είναι καλύτερα να το βάζεις πριν βγουν στον ήλιο και μπαίνουν όλοι στο αυτοκίνητο.
Φτάνεις στην παραλία, ψάχνεις για πάρκινγκ. Αν είσαι τυχερή, θα βρεις κοντά στην παραλία κι αν βρεις και σκιά τότε παραείσαι τυχερή, παίξε κανένα ΛΟΤΤΟ. Βγαίνεις από το αυτοκίνητο, παίρνεις αγκαλιά με το ένα χέρι το μωρό, με το άλλο 2 τσάντες. Το ένα μεγαλύτερο παιδί παίρνει την άλλη τσάντα και το ακόμα μεγαλύτερο την ομπρέλα θαλάσσης που είναι πάντα στο αυτοκίνητο. Κατευθείνεσαι προς την παραλία, βρίσκεις ένα μέρος που σου αρέσει και αφήνεις κάτω μωρό και τσάντες. Βάζεις την ομπρέλα, όπως μπορείς (εγώ δεν τα καταφέρνω και πολύ καλά) και στρώνεις τις ψάθες. Αφού κάνετε το μπανάκι σας, κάθεσαι στην ψάθα και χαμογελάς βλέποντάς τα να σκάβουν στην άμμο, να γεμίζουν τα κουβαδάκια νερό, να δείχνουν στο μικρότερο αδερφάκι πώς να σκάβει. Όσο κόσμο και να έχει τριγύρω, ξαφνικά κλείνεσαι στο μικρόκοσμό σου, ακούς μόνο τις φωνές τους κι έχεις αυτό το χαζοχαρούμενο χαμόγελο, όπως τότε που ερωτεύτηκες για πρώτη φορά. Ναι, είσαι ερωτευμένη με αυτά τα πλάσματα.Πέφτει το μάτι σου στο κινητό, βλέπεις την ώρα και φωνάζεις "Παιδιά ξεπλύνετε τα παιχνίδια ώρα να φύγουμε!". Αρχίζεις να μαζεύεις πετσέτες, ψάθες, ξαναφωνάζεις "Εγώ σε 2 λεπτά φεύγω!" και κλείνεις την ομπρέλα. Ξεπλένεις το μωρό, το ετοιμάζεις, εν τω μεταξύ τα μεγαλύτερα έχουν μαζέψει τα παιχνίδια, βάζουν μπλουζάκια, κουβαλάτε τα πράγματα, κατευθείνεστε προς το αυτοκίνητο. Βάζεις τις πετσέτες στα καθίσματα, πράγματα στο πορτ μπαγκάζ, παιδιά στις θέσεις. Ξεκινάς, το πρώτο που ακούς "Μαμά πείνασα" -"Ναι παιδί μου μόλις πάμε σπίτι κατευθείαν μπάνιο και φαγητό" .
Στο σπίτι μπαίνουν κάνεις μπάνιο το μωρό κι ετοιμάζεις το τραπέζι μέχρι να κάνουν τα μεγαλύτερα. Τρώτε όλοι μαζί, βάζεις το μωρό για ύπνο, πλένεις τα πιάτα, απλώνεις τα ρούχα (είχες βάλει το πλυντήριο πριν φύγεις με χρονοκαθυστέρηση), ξεπλένεις τα μαγιό, απλώνεις τις πετσέτες, αδειάζεις από τη τσάντα θαλάσσης τυχόν σκουπίδια. Κάνεις μπάνιο, επιτέλους ώρα να χαλαρώσεις...... Έρχεται ο γιος σου χώνεται στην αγκαλιά σου "Μαμά θα πάμε κι αύριο θάλασσα;" βλέπεις το πιο γλυκό χαμόγελο και τα μάτια που αξία δεν έχει δίπλα τους όλο το χρυσάφι του κόσμου....κι άντε να πεις όχι. "Ναι, παιδάκι μου θα πάμε", το πρόσωπό του φωτίζεται και σκέφτεσαι πως αύριο αρχίζουν όλα από την αρχή. Εσύ που είσαι μαμά πιστεύω συμπάσχεις. Εσύ που δεν είσαι ακόμα μανούλα και με διαβάζεις, μην τρομάζεις. Πίστεψέ με ΑΞΙΖΕΙ και θα το κάνεις ξανά και ξανά......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου