Το παιδί είναι φτιαγμένο από εκατό.
Το παιδί έχει εκατό γλώσσες,
εκατό χέρια, εκατό σκέψεις,
εκατό τρόπους να σκέφτεται, να παίζει, να μιλάει.
Εκατό, πάντα εκατό τρόπους να ακούει, να θαυμάζει, ν'αγαπάει,
εκατό χαρές για τραγούδι και κατανόηση.
Εκατό κόσμους να ανακαλύψει,
εκατό κόσμους να εφεύρει,
εκατό κόσμους να ονειρευτεί.
Το παιδί έχει εκατό γλώσσες ( και εκατοντάδες εκατό περισσότερες,
αλλά, του κλέβουν τις ενενήντα εννέα.
Το σχολείο και η κουλτούρα διαχωρίζουν το κεφάλι από το σώμα.
Λένε στο παιδί να σκέφτεται χωρίς χέρια,
να δημιουργεί χωρίς κεφάλι,
να ακούει και να μην μιλάει,
να καταλαβαίνει χωρίς χαρά,
να αγαπά και να θαυμάζει μόνο το Πάσχα και τα Χριστούγεννα.
Λένε στο παιδί να ανακαλύπτει τον κόσμο και από τα εκατό κλέβουν τα ενενήντα εννέα.
Λένε στο παιδί ότι η δουλειά και το παιχνίδι,
η πραγματικότητα και η φαντασία,
η επιστήμη και η φαντασία,
ο ουρανός και η γη,
η αιτία και το όνειρο
είναι πράγματα που δεν ταιριάζουν μεταξύ τους.
Κι έτσι, λένε στο παιδί ότι τα εκατό δεν υπάρχουν.
Το παιδί λέει. "Αποκλείεται. Εκατό υπάρχουν".
Loris Malaguzzi.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου